Technologia
Własne narzędzia ProSentinel powstają jako odpowiedź na konkretne problemy pojawiające się w pracy analitycznej i śledczej. Automatyzują część procesu, porządkują materiał i wspierają analizę, ale nie zastępują końcowej oceny analityka.
Narzędzie budujemy wtedy, gdy dostępne oprogramowanie nie odpowiada rzeczywistemu problemowi: w pracy ze źródłami otwartymi, przy analizie materiału cyfrowego, przy dużych zbiorach zdjęć i nagrań albo przy ocenie własnej ekspozycji organizacji.
Gotowe narzędzie trafia tam, gdzie powstało: do spraw prowadzonych przez zespół, do pracy w Lab i do ćwiczeń Academy.
Narzędzia przejmują część pracy mechanicznej: pozyskiwanie, porządkowanie i wstępną korelację materiału. Dzięki temu analityk poświęca czas na ocenę znaczenia informacji, a nie na jej gromadzenie.
Wynik działania narzędzia jest materiałem do oceny, a nie wnioskiem. Wymaga zestawienia z pozostałym materiałem i określenia poziomu pewności ustalenia.
Analiza wieloźródłowa szybko przestaje mieścić się w pojedynczej wyszukiwarce i zbiorze zrzutów ekranu. Trudno wtedy zachować kontrolę nad pochodzeniem informacji i rozpoznać powtórzenia tej samej treści. Łatwo też przeoczyć, czego w źródłach otwartych po prostu nie ma.
System wspiera wieloźródłowe pozyskiwanie, porządkowanie, korelację i ocenę informacji ze źródeł otwartych. Jego rolą jest ograniczenie pracy mechanicznej i zachowanie czytelnego pochodzenia informacji, tak aby analityk mógł skoncentrować się na ich znaczeniu.
Nie zastępuje weryfikacji źródła ani oceny analityka.
Materiał cyfrowy w sprawie wymaga uporządkowania, zanim będzie można mówić o przebiegu zdarzeń. Raport wygenerowany przez narzędzie nie jest jeszcze rekonstrukcją.
Narzędzie wspiera porządkowanie i analizę artefaktów cyfrowych oraz budowę chronologii zdarzeń. Ma ułatwiać rekonstrukcję aktywności użytkownika i identyfikację materiału istotnego dla prowadzonej sprawy.
Nie jest pakietem odzyskiwania danych ani konsolą do obsługi incydentów. Interpretacja artefaktów pozostaje po stronie analityka.
Przy dużych zbiorach zdjęć i nagrań ręczna analiza staje się czasochłonna i zwiększa ryzyko pominięcia istotnego materiału.
Detector wspiera selekcję i analizę materiału wizualnego. Pomaga zawęzić zbiór do materiałów wymagających uwagi analityka i uporządkować je pod kątem pytania postawionego w sprawie.
Końcowa ocena należy do analityka. Narzędzie nie rozstrzyga o tożsamości osób, autentyczności materiału ani o przebiegu zdarzenia.
Organizacja rzadko widzi własną ekspozycję tak, jak widzi ją osoba z zewnątrz. Publicznie dostępne informacje, dane pochodzące z wcześniejszych wycieków i widoczne powiązania składają się na obraz organizacji, którego nie da się kontrolować wyłącznie polityką komunikacji.
Monitor wspiera identyfikację ekspozycji cyfrowej organizacji. Zestawia informacje o wyciekach danych, podatnościach, infrastrukturze i zagrożeniach z kontekstem konkretnego podmiotu.
Nie jest narzędziem monitoringu wizerunku i nie daje automatycznej pewności. Wskazuje obszary wymagające oceny.
Szkolenia uczą oceny, której narzędzie nie zastąpi. Oprogramowanie bywa środkiem ćwiczenia, nie jego tematem.
W Lab narzędzia pracują przy konkretnym zadaniu analitycznym lub ćwiczeniu.
Punktem wyjścia jest problem napotkany w konkretnej sprawie, nie pomysł na produkt.
