Usługa
Gdy dokumenty nie wyjaśniają zdarzenia, istotna bywa wiedza osób, które w nim uczestniczyły. Pomagamy przygotować i uporządkować rozmowy oraz ocenić uzyskane relacje: rzeczywisty dostęp rozmówcy do wiedzy, jego motywację i możliwość niezależnego potwierdzenia.
W sprawie wewnętrznej dokumentacja może nie obejmować rozmów, uzgodnień i faktycznych ról. Osoba znająca sytuację może mieć powód, by przemilczeć część informacji, zniekształcić przekaz lub powtórzyć cudzą opinię.
Organizacja, która nie ocenia relacji, popełnia jeden z dwóch błędów: pomija osobę mającą istotną wiedzę albo traktuje każdą wypowiedź jako ustalenie. Pierwszy zostawia lukę w wiedzy, drugi prowadzi do decyzji opartej na relacji, której nikt nie sprawdził.
Wtedy, gdy obraz sprawy zależy od relacji ludzi — pracowników, świadków, kontrahentów lub pośredników — i trzeba ocenić, jaką wartość mają ich wypowiedzi.
Oceniamy dostęp danej osoby do informacji, wiarygodność rozmówcy oraz — oddzielnie — wiarygodność przekazanych treści.
Najpierw ustalamy, czy dana osoba mogła mieć dostęp do informacji, o które chodzi. Znajomość środowiska nie jest tym samym co dostęp do wiedzy.
Ustalamy cel rozmowy, jej zakres, podstawę prawną i sposób udokumentowania. Udział rozmówcy jest dobrowolny, a rozmowa nie może naruszać jego praw.
Zwracamy uwagę na położenie rozmówcy: jego zależności, obawy i to, czego nie mówi, bo wpływa to na treść relacji.
Informacja pochodząca od człowieka podlega takiej samej ocenie jak każdy inny materiał. Sprawdzamy, w jakim zakresie można ją potwierdzić niezależnie.
Ocena relacji wraz ze wskazaniem wiarygodności rozmówcy i poziomu pewności przekazanych treści. Rezultatem może być również ustalenie, że relacji nie da się potwierdzić i nie powinna stanowić podstawy decyzji.
Formę opracowania i zakres rekomendacji uzgadniamy przed rozpoczęciem pracy. Wynik obejmuje również ograniczenia materiału i pytania, których nie udało się rozstrzygnąć.
